no tak to jest jak sie za przeproszeniem nie ma ogonkow. nie chodzi mi o paczkowanie w sensie pakowania w paczki oczywiscie, tylko o tradycje tlustoczwartkowa 
no otoz w tym roku paczkujemy na lekko. o tak o :
no nie sa smazone, no nie ociekaja tluszczem, jakos mi na tym nie zalezy specjalnie 
za to po raz pierwszy w zyciu sie moge bezkarnie paczkami obzerac!!!! o!
smacznego! 
nacisk taki jakis. odgorny, odsrodkowy, lichowiejaki… i tak wlasnie mysle sobie i mysle zeby cos z tym zrobic. co i jak nie mam pojecia. dawno dawno temu w takich sytuacjach po prostu bralam dlugopis i kartke i powstawal wiersz. jeden, drugi trzeci. czasem i piaty. dzis chyba nie potrafie… chociaz…?
jest pozno czy tam wczesnie, wszystko jedno. tzn dla kogos kto rano wstawac musi to wcale nie wszystko jedno tak? ale dla mnie…
przeciwstawne uczucia/odczucia mna tarmosza. zeby cos zrobic, gdzeis pojsc, stac sie pozytecznym w koncu ludziem… z drugiej strony… czy ja potrafie? tyle lat dom, maz, dzieci… i kroliki zeby ze mna czasem nie bylo tak ze szuka a prosi Boga coby nie znalesc… ech…
patrze w lustro, i widze ze jednak sie starzeje… kiedystam, dawno temu… no, 12 lat temu a moze 13… kolezanka patrzac na mnie mowi: no i popatrz jak widac roznice miedzy kobieta przed trzydziestka a po trzydziestce. nie rozumialam co do mnie mowila wiec mi naocznie wytlumaczyla – powlokla do lustra i mowi: patrz. ty masz skore ladna, gladka, sprezysta. a ja? rozszerzone pory… hihi. tak mi te pory w glowie utkwily jakos. niedawno patrzylam sie na siebie w lustrze i… no wlasnie. wiem juz co miala na mysli…
sama nie wiem czego chce. meczy mnie i meczy cos w srodku, i bynajmniej nie od strony gastrycznej ech…
Mniejszy mowi do wiekszej: “do you know that if you are nice to everyone FOR THE WHOLE WEEK, you’ll be a saint?”
Wieksza: “I think you’d have to be nice FOR THE WHOLE LIFE…”
Mniejszy:” UNTIL YOU DIE?????”
hmmm…
(M:”a wiesz, ze jak bedziesz mila dla wszystkich przez caly tydzien to bedziesz swieta?”
W:”mysle ze bys musial byc mily przez cale zycie…”
M:”az do smierci????”)
saczac wolniutko z dollarstorowej, ale ladnej, o takich kobiecych ksztaltach lampki napoj lekkoprocentowy… bialem winem zwany… rozmaitych mysli klab ogarnac probujac… do rozmaitych wnioskow dochodze…
… mianowicie ze
#1. najpiekniejszym usmiechem swiata jest usmiech dziecka ktoremu wlasnie ubyla gorna lewa jedynka…
#2. to nieprawda ze czlowiek docenic cos w pelni moze dopiero gdy to straci…
#3…. mysl mi sie urwala…
#4. … a tak w ogole to ja wole wino rozowe, ot co!!!
juz dawno chcialam o tym napisac. bo mnie to nurtuje. (uwaga – bede pisac o sprawach lozkowych!!!!! 
)
mianowicie: w jakimkolwiek filmie. serialu. czymstam. nawet reklamie jak lozkowa. no wiec gdzeiniebadz – jest facet, jest kobita. w lozku. i ona mu tak fajnie lezy na ramieniu i wyglada na taka strasznie szczesliwa. i nie wyglada zeby jej bylo niewygodnie tak? kurna no ok, niech bedzie ze po malutkim (lub wiekszym, ale takich filmow to ja nie zwyklam ogladac ) “conieco” – jest szczesliwa no. tylko do jasnej cholerki – GDZIE ona ma druga reke??? od dlugiego czasu sie przygladam. no kruca, niech bedzie ze lezy po jego prawicy – na jego prawym ramieniu cudnie i slodko sklania glowke, prawym ramieniem mu tam smyra po torsie, wszystko super, a gdzie ma lewa reke??? jak po lewicy – podobnie, tylko prawa jej wcielo wtedy. no ki czort no? kaleki same? a moze w lozku maja dziure i ona sobie te zbedna (?!) reke tam wtyka???
pfff. no. zrzucilam z siebie od razu lepiej
normalnie kurka no! brak slow! co za bezczelnosc!!!!
i zeby tam choc orzeszki byly, phi!!!
odwala mi znaczy sie lagodnie mowiac. bo mam dosc. Wieksza ciagle z lekksza goraczkujaca, apetyt odwrotnie proporcjonalny do wysokosci temperatury. pfff. ale kromke chleba to zje mimo goraczki
MS gdy zobaczyl jak przystroilam Grzdylom talerze popukal sie w czolo i z mina pt.”z wariatami nie dyskutuje” – poniosl te talerze do jadalni.
no co no co.
takie byly:
… brak mi slow. od zawsze Moja Kochana Mama mi powtarzala: jaki Nowy Rok ,taki caly rok. Mamus, obys sie mylila. bardzo cie prosze…
Wieksza rozpoczela Nowy, piekny, 2012 rok jak nastepuje:
* kaszlem w zasadzie bez zmian
* zapaleniem spojowek w prawym oku
* goraczka. wieczorem 38.6, po tabletce spadlo, w srodku nocy – 39.2.pfff.
Mniejszy “tylko”kaszle i sie smara.
MS rowniez przeziebiony…
w morde jeza.
to Do Siego Roku tak? ech…
wpisa mi wcielo. moze za ostro napisalam. juz mi sie nie chce tego samego, zlosc minela
wiec tylko te druga czesc.
jako ze ze mnie wredna maUpa – zorientowalam sie wlasnie ze nie pozyczylam zanych tam Merry Christmas ani nic . ani nawet doroczna refleksja mnie nie dziabla na blogu. no. takie zaniedbanie… wszystko zwalam oczywiscie na to, ze ogolnie zycie sie plecie bardzo srednio milo ostatnimi czasy… i co ja tu bede…
ech.
ale jednak czesciowo nadrobie.
Czasem trzeba bez słowa jednego
dłoń na czyjejś położyc dłoni
jak opłatek biały i czysty…
Wtedy właśnie rodzi sie miłość
Wtedy właśnie rodzi sie Chrystus….
Radosci i Pokoju… Mimo wszystko i wszystkiemu wbrew…
to bylo tak. Moj Tatko czesto powiadal jak to w cielecych, szkolnych czasach kiedy na zajeciach z plastyki trzeba bylo narysowac ludzia, narysowal jak potrafil i podpisal: “to sa dwa czlowieki”. mowil ze musial podpisac z obawy ze nauczyciel nie odgadnie co tam jest?
powiem tylko ze odziedziczylam gen Tatowy . co nie zmienia faktu ze walnac sztuke to potrafie!! i to jadalna nawet ha!
proszsz bardzo – tu moja ostatnia tworczosc.
to byly pierniczki jakby sie kto pytal
a tu sa amoniaczki:
no i co kurka? nie mowilam ze tworczosc wysokich lotow??? i to przez duze TFU!
Picasso sie chowa
